پادکست درباره‌ی ماهنامه ۲۴

مدیریت موسسه همشهری اخیرا به شکلی غافلگیرکننده تصمیم گرفت اختیار هشت مجله‌ی این موسسه (از جمله ماهنامه سینمایی ۲۴ و همشهری داستان) را به بهانه‌ی ضرردهی به بخش خصوصی (یک فرد حقیقی) واگذار کند. به این بهانه گفت‌وگویی انجام داده‌ایم با حبیبه جعفریان (دبیر تحریریه ۲۴ و نویسنده‌ی همشهری داستان) و یحیی نطنزی (معاون سردبیر ۲۴) درباره‌‌ی این تغییرات، تجربه‌ی همکاری با این نشریات، مسئله‌ی ممیزی و مسائل دیگر.

Music: Chopin Waltz Op 64 No 2 In C Sharp Minor

تعداد نظرات ( 3 )

  1. حافظ

    سلام. همان طور که در اینستاگرام هم گفتم پادکست جالبی بود و البته تلخ اما ضروری بود که اینها رو بیان کنید. چیزی که من نمی دانستم این بود که واقعا مجله 24 بیست میلیون تراز منفی داشت؟ پس معلوم بود زیانده بودن برای اینها بهانه بود اما واقعا تلختر از این سانسور عجیب مجله بود. من مشتری مجله فیلم و بعد 24 از هجده سالگی بودم و واقعا مثل عاشق تمام شماره ها رو جمع میکردم بعدا واقعا سطح مطالب فیلم برام غیرقابل قبول شد و بعدا مطالب عجیبی که توی 24 بود که شما گفتید سفارش یا فشار از بالا. مثلا من یادم میاد یک ویژه نامه از 24 درآمد که مطالبی انگار از دهان حسن عباسی یا استاد رائفی پور بود. این نگاه برای من آزاردهنده بود و دیگه نخریدم. خوب اگر سانسورچی ها میگذاشتند که فروش مجله بالاتر میرفت. بعد این دوستان ممیزی چقدر حقوق میگرفتند؟ من مطمئنم جمع حقوق کسانی که هیچ ربطی به مجله ها نداشتند رو حساب میکردی رقم بسیار بالایی میشد.

  2. حافظ

    یک بحث دیگر. واقعا در مجله ای که آدم مجبور است کار کردن درست است؟ حداقل بعضی کارها را نمی شود کرد. مثلا در مورد سریال گیم آو ترونز حرف زد. واقعا این بحث پیش میاد که کار درست چیست. آیا آدم به این حد از سانسور باید تن دهد؟ مثلا یادم است در نقد شما بر پیش از نیمه شب سانسورچی جای ازدواج و عشق را با هم عوض کرد. خوب روی نظر من نسبت به شما یک کارمند دارد تاثیر می گذارد. این تن دادن به قواعد سانسور درست است؟
    البته آدم یاد برنامه خندوانه می افتد. آنجا هم رامبد جوان باید نصف برنامه در اختیار سازمان باشد تا بتواند سطح سلیقه مخاطب را در سرگرمی سازی تلویزیونی یک گام جلو ببرد. مثلا خیلی از خانواده های به شدت مذهبی رو دیدم که عاشق خندوانه و حتی ساز و آواز جناب خان شده اند. البته همان طور که خودتان گفتید مجله 24 مجله ایده آل شما نبود اما حداقل زمانی برای ما ایده آل بود. از زحماتی که در آن کشیدید ممنونم.

    1. تن دادن به سانسور مفهومی نسبی‌ست. طبعا به برخی چیزها می‌شود تن داد و به برخی چیزها نه. و البته بستگی دارد که فضای بهتر وجود داشته باشد یا نه. در اوایل دهه نود در زمان رییس دولت قبلی بیرون هم فضای آزادتر وجود نداشت.

ارسال دیدگاه

Your email address will not be published. Required fields are marked *